Sportvasten logboek

Na maanden intensief trainen zal ik de New York marathon gaan lopen.
Om mijn lichaam nog een laatste boost te geven raden hardloopcoaches Anneke en Marian me aan een sportvasten kuur te doen.

Voordat ik begin krijg ik een intake om te kijken of ik wel geschikt voor de kuur ben en worden mijn maten opgenomen en word ik gewogen.
Ik heb geen ervaring met sapvast- of ontslakkingskuren en het idee om een paar dagen helemaal niet te eten staat me niet echt aan.
Marian en Anneke verzekeren me dat het goed te doen is en dat ik er profijt van zal hebben dus vooruit maar. Alles voor de goede zaak.

Het programma bestaat uit 3 afbouwdagen, 3 vastendagen waarin je als het goed is de switch van suiker- naar vetverbranding maakt en 4 opbouwdagen.
Ik ben mede door de hardlooptrainingen, gewend om veel te eten. Ook ben ik zo’n type die in stand-by modus gaat als ik te weinig gegeten heb. Als ik het menu van de eerste afbouwdag zie voel ik een lichte paniek in me opkomen. Dit is voor mijn doen niet echt veel. Ik hoop dat het genoeg is en dat ik me niet al te ellendig voel.

Afbouwdag 1

Vol goede moed begin ik op vrijdag met 2 stuks fruit als ontbijt. Als ik om half negen op de fiets zit naar mijn werk knort mijn maag. Hm, dit kan  nog weleens een aanslag op mijn zelfdiscipline worden. Maar ik zet door en sneller dan gedacht is het lunchtijd.

Als ik mijn gevoel gevolgd had was ik aangevallen op de pannekoeken met spek die in de kantine werden geserveerd maar ik ben aan het sportvasten dus dan stel je je tevreden met een bakje sla en wat pistachenootjes toe.

Aan het eind van de middag valt het me op hoeveel ik normaal gesproken gedachteloos in mijn mond stop. Best een eye opener om dat eens een tijdje niet te doen. Vreemdgenoeg gaat de middag zonder al te erge honger voorbij en is het tijd voor het diner bestaande uit gewokte groenten.

Bij elke maaltijd hoort een flinke hoeveelheid supplementen die niet alleen zorgen dat je lichaam op een verantwoorde manier de switch gaat maken maar ook het hongergevoel grotendeels wegnemen.

Toch heb ik een hol gevoel als ik naar bed ga. Niet over nadenken.

Afbouwdag 2

Vannacht heb ik goed geslapen en ik geniet van de 2 stukken fruit van het ontbijt. Helaas voor mij viert goede vriend P. Vandaag zijn veertigste verjaardag met een boottocht met lunch en een hoop prosecco. Dit wordt een uitdaging.

Ik heb 2 halve liter flesjes water met opgelost Make the switch poeder er in en al mijn supplementen bij me om de dag mee door te komen. Er staan voor de lunch gewokte groenten op het menu. Dat is wat lastig op een boot maar er wordt gelukkig vers fruit geserveerd dus ik neem een flinke bak. Ondertussen wordt iedereen behoorlijk aangeschoten maar ik houd stand en bestel nog maar een spa. Een aantal keren overweeg ik om het hele idiote plan maar te laten varen en aan te vallen op de bittergarnituren. Maar ik doe het niet.

De verjaardag wordt voortgezet in een kroeg. Inmiddels heb ik me over de grootste verleidingen heen gezet maar ik moet vandaag nog wel 30 minuten rennen.

Inmiddels is het zeven uur savonds en de eerste dansjes worden gedaan. Normaal gesproken ben ik de eerste die losgaat maar nu moet ik naar huis om mijn hardloopkleding aan te trekken en mijn dagelijkse cardio te doen.

Alle prosecco en lekker hapjes ten spijt, onder luid gejoel van mijn inmiddels zwaar aangeschoten vrienden de kroeg verlaten om een rondje te gaan rennen was de grootste aanslag op mijn zelfdiscipline tot nu toe. Maar ik doe het wel. Na afloop eet ik de groentesoep van het menu en die smaakt me bijzonder goed.

Afbouwdag 3

In de reviews die ik van te voren op internet heb gelezen stond dat men vaak snachts slecht sliep maar ik heb gelukkig nergens last van. Afbouwdag 3 is eigenlijk al een sapdag want vandaag mag ik….6 glazen sap. Nooit gedacht dat ik op alleen sap kon leven en me nog normaal kon voelen ook maar het kan dus!

Vandaag heb ik een moeilijk moment. Niet van de honger maar ik voel me ellendig als ik in de Bijenkorf iets wil ruilen. Te warm, te druk en ik voel me trillerig. Snel neem ik een glas verse jus en maak me uit de voeten. Met een volle maag ben ik op zondagmiddag in de Bijenkorf trouwens ook niet op mijn best dus of het sportvasten er iets mee te maken heeft betwijfel ik.
S’avonds ren ik 30 minuten en dat gaat goed. Niet te snel maar dat moet ook niet want mijn hartslag moet rond de 135 bpm blijven.

Vastendag 1

Vol verwachting plas ik over het staafje.

Tja, wat zullen we daar nou eens over zeggen?

Ik mail een foto naar Anneke en Marian en die antwoorden simultaan dat dit echt nog geen switch is en dat ik moet volhouden want het is het allemaal waard.

Ik begin er zowaar lol in te krijgen. Begin me letterlijk verlicht te voelen en het is heerlijk om mijn broek wat ruimer te voelen zitten.

Het is erg facinerend hoe je gewend bent met voedsel om te gaan. Het kost me betrekkelijk weinig moeite om niet te eten maar als er voedsel in mijn blikveld verschijnt dan is het net of ik de heilige graal zie.

De wetenschap dat ik binnen een paar dagen weer kan eten wat ik wil vervult me met een onwaarschijnlijk gevoel van rijkdom. Wat ga ik straks genieten!

De dagelijkse cardio is ook vandaag prima te doen.

 

Vastendag 2

Vannacht heb ik wederom prima geslapen.

Het staafje wijst nog geen switch uit maar het maakt me niet zoveel uit want ik ben bijna aan het genieten van het niet-eten.

Nu lijkt het net of ik een latente anorexia patient ben maar niets is minder waar. Ik ben een bourgondier en kan enorm van lekker eten genieten. Maar deze zelfverkozen geheelonthouding heeft wel iets. Het geeft een gevoel van overwinning en dat is altijd prettig.

Vanavond ren ik net als voorgaande dagen een half uur. Had ik de eerste dagen nog wat last van zware benen, nu lijkt het of ik vlieg.

 

 

Vastendag 3

Vandaag zou ik de switch toch wel gemaakt hebben?

Vreemd genoeg heb ik er smorgens niet aan gedacht over het staafje te plassen dus ik heb geen idee. Ik voel me eigenlijk supergoed en merk duidelijk dat ik over een dood punt qua energie heen ben en nu omhoog ga. Op mijn werk zeggen mensen dat ik ben afgevallen. Ik voel mijn kleding wel losser zitten maar volgens mij valt het allemaal wel mee.

Stiekem meet ik mijn taille met de centimeter van een collega.

De omtrek is 71 centimeter.

Hm, wat was het voordat ik begon ook al weer? Volgens mij iets van 73.

Ik vraag het voor de zekerheid aan Marian want zij heeft het in mijn dossier genoteerd.

Mijn taille was voordat ik begon geen 73 centimeter maar 76 centimer. Dat betekent dat er dus 5 centimeter af is! Wow! Dat had ik niet verwacht.

Fluitend gooi ik de laatste supplementen van de dag naar binnen, plas over het staafje en stuur de foto naar Marian en Anneke.

En inderdaad! Het staafje wijst een duidelijke switch uit. Ik mag weer gaan opbouwen.

 

Opbouwdag 1

Hoe praktisch vasten ook was (je hoeft geen boodschappen te doen en nergens over na te denken), het is heerlijk om weer iets te kauwen.

De opbouwdagen lijken op de afbouwdagen maar omdat ik nu opbouw, lijkt iedere salade of stuk fruit een traktatie.

Ik merk dat ik erg moet wennen aan eten en het moeilijk vind om maat te houden.

Na de lunch en het diner moet ik 50 gram pistachenootjes eten.

Deze schijnen de switch te bevorderen. Het maakt me niet uit, ik vind het heerlijk om ergens op te knabbelen.

 

Opbouwdag 2

Wat voel ik me heerlijk.

Lachend eet ik mijn fruit en ga 30 minuten rennen.

Vandaag heb ik een lunch buiten de deur. Er staat een salade met tonijn op het menu dus ik hoop dat deze geserveerd wordt in het restaurant.

Ook vandaag staan er weer 50 gram pistachenootjes op het programma.

Ik denk niet dat het gewaardeerd wordt als ik in een restaurant mijn zelf meegebrachte nootjes ga pellen dus ik zorg dat ik ze thuis pel en in een zakje meeneem. Als mijn salade wordt opgedient gooi ik snel mijn pistachenootjes erover heen.

En wat smaakt alles toch goed!

 

Opbouwdag 3

Vandaag is een eitje.

Ondanks dat ik meteen nadat ik ben gaan opbouwen en mijn stofwisseling op gang is gekomen weer honger heb, kost het me geen moeite om me aan de porties te houden. Waarschijnlijk omdat ik me zo goed voel. Ik ben 3 kilo lichter en behoorlijk wat centimeters kleiner, barst van de energie en ik heb toch iets op mezelf overwonnen.

Nooit had ik gedacht zo lang zonder eten te kunnen en al die verleidingen te kunnen weerstaan. Maar dat kan ik dus en dat geeft me een goed gevoel.

Volgens coaches Marian en Anneke moet de grootste boost over een dag of tien nog komen en dat is mooi want over precies 11 dagen sta ik in New York aan de start van de marathon.

Kom maar op, ik ben er klaar voor!

 

Comments are closed.